I, CLAUDIUS ΕΓΩ, Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ
Βασισμένο στα μυθιστορήματα του ROBERT GRAVES
4. ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ
Έλα.
Α, πού το βρήκες αυτό?
Κάτω από ένα σωρό σκουπίδια στο κελλάρι. Αμφιβάλλω αν θα βρούμε άλλο.
Αυτό είπες και την τ-τ-τελευταία φορά που βρήκαμε κάτι.
Είναι απίστευτο - το πώς οι άνθρωποι απλά πετάνε πράγματα!
Βλέπεις, θα έπρεπε όλα να σημειωθούν και να αρχειοθετηθούν
και να αριθμηθούν.
Θα ήθελες να καθαρίσω λίγο αυτό το χάλι, Καίσαρ?
Όχι! Την τελευταία φορά που καθάρισες δεν μπορούσα να βρω τίποτα πια.
Τί είναι αυτό?
"Η Τελευταία Επιθυμία και Διαθήκη του Αύγουστου Καίσαρα."
Η διαθήκη του Αύγουστου.
Χαίρε Καίσαρ!
Οι Λεγεώνες της Ρώμης σε χαιρετούν κατά την επιστροφή τους από το Ρήνο.
- Θριαμβευτές? - Θριαμβευτές, Καίσαρ!
Οι Γερμανικές φυλές κατατροπώθηκαν. Ζήτησαν ειρήνη.
Οι τιμωρίες μας ήταν άγριες και φέραμε πίσω πολλούς αιχμαλώτους.
Η επαρχία είναι και πάλι ειρηνική και οι φόροι της ρέουν ξανά.
Οι λεγεώνες σου περιμένουν περαιτέρω διαταγές.
Χαίρε Καίσαρ!
Θα χαλάσεις τα μάτια σου με τόσο λίγο φως.
- Έκανε πολύ ζέστη στο δ-δωμάτιό μου. - Σε ενοχλώ?
Όχι. Είναι ένα π-πολύ βαρετό βιβλίο.
- Πού είναι η μητέρα? - Μιλάει με την Pina.
Για παιδιά και για το πώς είναι να είσαι γυναίκα στρατιώτη.
Η Pina είναι θαυμάσια - το πώς πηγαίνει παντού μαζί σου.
Είσαι πολύ τυχερός, ξέρεις.
Και πώς σου φαίνεται το να είσαι παντρεμένος?
Και πατέρας. Πώς σου φαίνεται το αγοράκι σου?
Δεν μου αρέσει πολύ. Νομίζω ότι είναι απαίσιος.
Ω, Κλαύδιε!
Εσύ πώς βλέπεις τη γ-γυναίκα μου? Είναι ψηλότερη από μένα.
Το ξέρω.
Είναι ψηλότερη κι από μένα.
Όχι, δεν είναι αστείο.
Πώς θα μπορούσε κάποιος να γίνει τόσο ψηλός?
Μερικοί άνθρωποι απλά δεν ξέρουν πότε να σταματήσουν.
- Κοιμάστε μαζί? - Που και που.
Πρέπει να παραδεχτώ, είναι λίγο βάσανο.
Το πρόσωπό της δεν είναι άσχημο.
Σπάνια το βλέπω. Δεν φτάνω τόσο ψηλά!
Ω, Κλαύδιε! Αγαπημένε αδερφέ.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Μακάρι να είχα έρθει μαζί σου. Πώς ήταν?
Το σκηνικό στο δάσος Teutoberg ήταν τρομακτικό όταν πήγαμε.
Κανείς δεν είχε ταφεί. Σώματα ήταν σπαρμένα τριγύρω, τρομερά ακρωτηριασμένα.
Είναι πολύ άγριοι αυτοί οι Γερμανοί.
Αλλά τους εκδικηθήκαμε. Θα είναι ήσυχοι για πολύ καιρό.
Πες μου για τον Postumus. Δεν είπες πολλά στα γράμματά σου.
Φοβόμουν να πω πολλά.
Τα γράμματα υποκλέπτονται και διαβάζονται από ορισμένους.
Έλα, βλέπεις σενάρια παντού. Ποιός θα τολμούσε να ανοίξει την αλληλογραφία σου?
Η γιαγιά. Τις ανοίγει όλες.
- Η Λίβια? - Σς!
Πώς νομίζεις ότι ξέρει τα πάντα?
Ξέρει ο Αύγουστος ότι το κάνει αυτό?
Δεν ξέρω τί ξέρει ο Αύγουστος, αλλά αυτή ξέρει τα πάντα.
- Ο Postumus πιστεύει... - Τί πιστεύει?
Τη νύχτα που συνελήφθη, το έσκασε και ήρθε να με δει στο δωμάτιό μου.
Δεν προσπαθούσε να δραπετεύσει,
απλά ήθελε να μου πει την αλήθεια ώστε να στην πω.
Τί σου είπε?
Ότι δεν βίασε τη Livilla. Αυτή τον κάλεσε στο δωμάτιό της -
όπως είχε κάνει πολλές φορές πριν όταν ο Castor ήταν έξω στοιχηματίζοντας ή...
Τέλοσπάντων, όταν πήγε εκεί, αυτή άρχισε να ουρλιάζει.
Οι φρουροί μπήκαν μέσα και αυτή τον κατηγόρησε ότι προσπάθησε να τη β-β-βιάσει.
- Τον πίστεψες? - Ναι.
Θα πίστευα τον Postumus πολύ πριν πιστέψω τη Livilla.
Μα, Κλαύδιε, είναι μια πολύ παλιά δικαιολογία που χρησιμοποιούν συχνά οι άντρες.
"Με οδήγησε. Το ήθελε."
Το σκέφτηκα κι αυτό. Το κάνει κανείς, ακόμα και για τους φίλους του.
Αλλά τον πιστεύω.
- Αλλά γιατί θα έκανε τέτοιο πράγμα αυτή? - Τον ρώτησα το ίδιο πράγμα.
Είπε ότι...
η Λ-Λ-Λίβια την έβαλε να το κάνει.
Α, η γιαγιά μας πάλι.
Ανάμεσα στο να διαβάζει γράμματα και να οργανώνει βιασμούς,
πότε κοιμάται?
Αν ακούσεις, θα σου πω τί πιστεύει ο Postumus γι'αυτή.
Θα σου σηκωθεί η τρίχα.
Πιστεύει ότι αυτή συστηματικά κατέστρεψε τη μητέρα του,
τους αδερφούς του και πιθανότατα τον πατέρα του,
ότι αυτή δηλητηρίασε τον πρώτο άντρα της Ιουλίας
κι έβαλε κι ένα χεράκι στον θάνατο του πατέρα μας.
Πιστεύει ότι αυτή δηλητηρίασε τον παππού μας,
και δεν θα σταματήσει σε τίποτα μέχρι να σιγουρευτεί ότι ο Τιβέριος θα διαδεχτεί τον Αύγουστο.
Πιστεύει ότι είναι τρελή.
Και τα είπα όλα αυτά χωρίς να τ-τ-τραυλίσω.
Σχεδόν.
- Αποδείξεις? - Όχι.
Κλαύδιε, το ανέφερες αυτό στον Αύγουστο?
Όχι! Ήδη με νομίζει αρκετά χαζό.
Πρέπει να το πεις εσύ ή κανείς άλλος.
- Εντάξει. Ακούω. - Όχι εδώ.
Αν κλαδέψεις άλλο απ'αυτό, δεν θα μείνει τίποτα.
Τώρα είσαι ειδική στην κηπουρική? Είναι κάτι που έγινες?
Απλά στο λέω. Όλοι οι κηπουροί παραπονέθηκαν πέρυσι.
- Και ποιανού κήπος είναι αυτός? - Τον χρησιμοποιούν άλλοι.
Απίστευτο! Όλοι ξαφνικά είναι ειδικοί.
- Πόσο καιρό είμαστε παντρεμένοι? - Δεν θυμάσαι?
50 χρόνια. σε όλο αυτό τον καιρό, δεν κατάφερες ποτέ να ξεχωρίσεις το ένα φυτό από το άλλο
Και ξαφνικά ξέρεις τα πάντα γύρω από το κλάδεμα.Θαυμάσια!
Νομίζω ότι το μυαλό σου μαλακώνει. Κανείς δεν μπορεί να σου μιλήσει πια.
- Ο καθένας μπορεί να μου μιλήσει. - Όχι, δεν μπορεί.
Ο καθένας μπορεί να μου μιλήσει όποτε θέλει - εκτός από σένα.
Δεν μιλάς στους ανθρώπους. Τους φοβερίζεις.
Αυτή η συζήτηση κατάντησε γελοία.
Λάθος. Αυτή η συζήτηση ήταν πάντα γελοία.
Το πεπόνι σου είναι εδώ.
Είναι αλήθεια ότι πας στην Κορσική?
- Ναι. - Πότε?
Πολύ σύντομα.
- Δεν μου το είπες ποτέ. - Όχι.
Δεν ξέρω τί σε έχει πιάσει. Δεν μου λες τίποτα.
Έτσι κι αλλιώς τα μαθαίνεις όλα.
Γιατί πηγαίνεις στην Κορσική?
Γιατί οι Κορσικανοί μου το ζήτησαν.
Για ποιό λόγο?
Πειρατεία. Παραπονιούνται για χρόνια. Χανουν δουλειές.
Δεν μπορούσες να στείλεις έναν από τους Πρόξενους να πάει?
Γιατί θα έπρεπε?
Ξέρω πόσο μισείς να ταξιδεύεις από τη θάλασσα.
Όχι. Δεν με ενοχλεί.
Θα σταματήσεις πουθενά στο δρόμο?
- Όπως? - Δεν ξέρω!
Θα περάσεις και από το νησί της εξορίας του εγγονού σου.
Ποιό είναι αυτό?
Η Planasia. Το ξέχασες?
Δεν το είχα σκεφτεί αυτό. Γιατί να σταματήσω εκεί?
Νόμιζα ότι θα έβρισκες την ευκαιρία να το επιθεωρήσεις.
- Δοκίμασες αυτό το πεπόνι? - Δεν θέλω!
Αν έτρωγες περισσότερα φρούτα, δεν θα είχες τόσες πολλές ρυτίδες.
- Θα ήθελες να έρθω? - Γιατί?
Είναι ένα επίπονο ταξίδι για να κάνεις στην ηλικία σου, μόνος σου.
- Μπορεί να αρρωστήσεις και να πεθάνεις. - Ο θαλασσινός αέρας θα μου κάνει καλό.
Εξάλλου, ο Germanicus θα είναι μαζί μου. Τον στέλνω στη Γαλλία.
Τί υποστήριξη που έγινε αυτό το αγόρι.
Κατάλαβα.
- Κανονίστηκε, λοιπόν? - Ναι.
- Προδοσία? - Όχι!
- Λιώνεις για τον Postumus? - Όχι!
Τότε πώς το ξέρει? Κάποιος του μίλησε.
Δεν ήμουν εγώ, τ'ορκίζομαι! Γιατί να το κάνω?
Γιατί βαρέθηκες τον άντρα σου
και θα ήθελες να δεις τον Postumus πίσω.
Πώς? Δεν θα με συγχωρούσε ποτέ έτσι κι αλλιώς!
Είσαι πιο έξυπνη απ'αυτό.
Θα του έλεγες ότι σε ανάγκασα και θα έριχνες κάνα δυο δάκρυα.
Δεν συνάντησα ποτέ άντρα που να μπορεί να αντισταθεί σε αυτό.
Αν ξέρει κάτι, δεν ήταν από μένα. Το ορκίζομαι.
Το ορκίζομαι!
Εντάξει.
Σε πιστεύω.
Κάποιος άλλος, τότε.
Ο Castor ξέρει. Το μάντεψε. Δεν του το είπα ποτέ.
Ναι, ο Castor ξέρει. Γι'αυτό απέκτησες μαύρο μάτι.
Δεν πέρασε απαρατήρητο, αγαπητή μου.
Αν ξέρει ο Castor, θα το κρατήσει για τον εαυτό του. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα.
- Είναι κάποιος άλλος. - Ο αδερφός μου?
- Ο Germanicus δεν ήταν εδώ. - Εννοούσα τον Κλαύδιο.
Αυτό το χαζό? Το μυαλό του είναι κλούβιο. Δεν βλεπει και δεν ακούει τίποτα.
Ισως είχα άδικο.
Ίσως θα έπρεπε να περιμένουμε να δούμε.
Βρε βρε βρε..
Τί έχουμε εδώ? Τουρίστες?
Ήρθατε να δείτε το τέρας στο κλουβί του?
Είναι ο βράχος αρκετά γυμνός για σένα, πατέρα?
Συμβαδίζει με τις αντιλήψεις σου για τη μικρότητα?
Πόσο αδύνατος δείχνεις. Πόσο χλωμός.
Τί περίμενες? Ένα χοντρό, χαρούμενο άντρα γεμάτο γέλια και αστεία?
Πρέπει να με συγχωρέσεις, πατέρα.
Πάνε 4 χρόνια που είδα μια ψυχή εκτός από τους φρουρούς.
Δεν ήμουν προετοιμασμένος για επισκέπτες.
Αυτός είναι ο Quintus Fabius Maximus, ένας παλιός φίλος.
Σε ζηλεύω, Quintus Fabius Maximus.
Γιατί με ζηλεύεις?
Γιατί είσαι παλιός φίλος του πατέρα μου.
Είσαι καλύτερα από τον θετό του γιο.
Αφήστε μας.
Δεν μου είπαν ποτέ ότι θα ήταν έτσι.
Δεν περίμενα να ρωτήσεις ποτέ!
Δεν μπορείς να μάθεις αυτό που δεν θέλεις να ξέρεις!
- Μην το λες αυτό. - Ήρθες για βόλτα?
Αυτό θα πάρει 10 λεπτά, όπως προφήτεψες κάποτε!
Τότε πλήγωσέ με αν πρέπει. Το αξίζω.
Έχεις ένα μαχαίρι. Δεν θα σε κατηγορούσα αν το χρησιμοποιούσες!
Ω, είναι δάκρυα, έτσι?
Ποτέ δε γνώρισα άντρα να κλαίει τόσο εύκολα όσο εσύ.
Ναι, τα δάκρυα μου έρχονται εύκολα. Δεν το αρνούμαι.
Είσαι θαυμάσιος. Θαυμάσιος!
Ποιός είναι ο ρόλος μου τώρα? Να σε λυπηθώ?
- Έγιναν λάθη... - Λάθη!
Έτσι το λες εσύ? Νομίζεις ότι τα δάκρυα θα τα διορθώσουν?
Μπράβο! Έχεις ακόμα δάκρυα να χύσεις.
Πόσα δάκρυα θα σου είχαν μείνει αν καθόσουν σε αυτό το βράχο
για 4 ατόφια χρόνια?
- Postumus... - Πόσα?
Ήρθες σε λάθος μέρος να δείξεις τα δάκρυά σου.
Ακόμα και οι πέτρες θρηνούν εδώ.
Τώρα έμαθες κάτι, αυτό είναι?
Σε έκανε να σκεφτείς, ίσως ήσουν λάθος, πολύ βιαστικός?
Γι'αυτό είσαι εδώ, να μου πεις ότι ήταν λάθος?
Δεν θέλω να το ακούσω! Άσε με ήσυχο!
Φύγε μακριά και πέθανε αλλά άσε με ήσυχο!
Postumus...
Τί μου έκανες?
4 χρόνια! Τί έκανες με τη ζωή μου?
Μη. Σε παρακαλώ μη...
Όταν ήρθαν αυτοί οι φρουροί, σκέφτηκα, "Αυτό είναι το τέλος."
"Τους έστειλε τώρα να με αποτελειώσουν."
- Πώς μπορούσες να σκεφτείς τέτοιο πράγμα? - Τί άλλο μπορούσα να σκεφτώ?
Το να πεθάνω, δεν είναι τίποτα.
Θα είχα δώσει τη ζωή μου για σένα, για τη Ρώμη, χίλιες φορές.
Αλλά να πεθάνω σαν σκυλί...
Τί μπορώ να πω? Τί μπορώ να πω?
Δεν πέρασε ούτε μια μέρα χωρίς να σε σκεφτώ.
Κι εγώ εσένα.
Αλλά όχι στοργικά, πατέρα, όχι στοργικά.
Ξέρω, ξέρω, ξέρω.
Τί να έκανα? Υπάρχουν τόσοι ψεύτες στον κόσμο, τόσες απάτες!
Και πουθενά περισσότερο, φαίνεται, από ότι μεταξύ των δικών μου.
Έπρεπε να ζήσω τόσο πολύ για να το ανακαλύψω.
Σε κορόϊδεψαν.
Υπάρχουν μέρη που με έκαναν Θεό,
αλλά η ίδια μου η οικογένεια με έκανε χαζό.
Και η Λίβια, φαίνεται, περισσότερο απ'όλους.
- Σου είπε ψέματα. - Γιατί?
Πώς το ανακάλυψες?
- Ο Germanicus μου το είπε. - Δεν ήταν εκεί.
Του το είπε ο Κλαύδιος, προφανώς.
Τί πιστεύεις γι'αυτόν, ε?
Είναι περίεργος τύπος. Είναι λίγο χαζός.
Δεν είμαστε όλοι?
Ήμουν λάθος για πολλά πράγματα.
Είμαι εδώ για να σε αποζημιώσω.
Δεν θα αργήσεις να γυρίσεις στη Ρώμη.
- Δεν μπορώ να επιστρέψω με σένα τώρα? - Όχι. Η εξορία σου είναι μόνιμη.
Πρέπει να ανατρέψω αυτό το διάταγμα. Θα πάρει λίγο χρόνο.
Τη στιγμή που θα το θέσω σε κίνηση, θα κάνει μερικές καρδιές να φτερουγίσουν
και μερικά μυαλά να πιάσουν δουλειά.
Θέλω να περιμένω μέχρι ο Τιβέριος να φύγει από τη Ρώμη.
Θα ανησυχούσα περισσότερο για τη Λίβια αν ήμουν στη θέση σου.
Όταν έχεις ζήσει τόσο πολύ με μια γυναίκα...
Όταν ήταν παραπάνω από σύζυγος για σένα.
Είναι σαν να έχεις άλλο ένα δεξί χέρι.
Είναι δύσκολο να πιστέψεις τέτοια πράγματα.
Πίστεψέ τα, πατέρα.
Τα πιστεύω. Τα πιστεύω.
Εμπρός.
Κυρία, η αρχιέρεια. Camilla Pulchra.
Δείχνεις μια χαρά Κυρία, πράγμα που είναι ευλογία για τη Ρώμη και για όλους μας.
Κι εσύ, αγαπητή μου, είσαι πιο όμορφη και γαλήνια από ποτέ.
Έλα, ας καθήσουμε.
Ζηλεύω την ηρεμία σου.
Ζηλεύω όλες τις Ιέρειες.
Συχνά εύχομαι να είχα γίνει κι εγώ μία.
Τότε θα είχε χάσει η Ρώμη.
Και αποσύρεσαι του χρόνου?
Ναι. Πάνε 30 χρόνια από τότε που πήρα τους όρκους μου.
Πρέπει να πω, ότι το βρίσκω απίστευτο.
Ήρθες σε μένα πριν λίγο καιρό να μου ζητήσεις να επηρρεάσω τον Αύγουστο
να πείσει τη Σύγκλητο να ξαναχτίσει τον Ιερατικό Ναό.
- Αυτό ήταν πολύ καιρό πριν. - Αγαπητή μου, δεν ξεχνώ ποτέ τίποτα.
Το όνειρό μου είναι να αφήσω το Ναό πιο όμορφο από όταν μπήκα.
Η Σύγκλητος υποσχέθηκε να βρει τα χρήματα, αλλά δεν το έκανε ποτέ.
Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι.
- Μίλησες στον σύζυγό σου? - Πολλές φορές.
Ήταν και δικό μου όνειρο να ξαναχτίσω αυτό τον Ναό.
Αλλά, όπως όλοι οι άντρες, δίνει υποσχέσεις και φασαρίες και δεν κάνει τίποτα.
- Αλλά επίσης του αρέσει να με εκπλήσσει. - Και το έκανε?
Νομίζω ναι, αλλά δεν είμαι σίγουρη.
Γι'αυτό σε κάλεσα εδώ.
Έχω ένα προαίσθημα ότι έχει αφήσει ένα ποσό γι'αυτό στην άκρη στη διαθήκη του.
Ω, Αυτό θα ήταν θαυμάσιο! Πιστεύεις ότι έχει?
Τον ρώτησα γι'αυτό όταν επέστρεψε από την Κορσική.
"Περίμενε και θα δεις," είπε με τέτοιο σπινθήρισμα στο μάτι
που με έκανε να αναρωτηθώ αν ήρθε σε σένα πρόσφατα
για να κάνει μια αλλαγή στη διαθήκη του.
Μα ήρθε! έκατσε ένα ολόκληρο πρωϊνό κλειδωμένος σε ένα δωμάτιο με αυτή.
Όταν βγήκε, μου έδωσε 2 έγγραφα αντί για 1.
Βλέπεις, είχα δίκιο. Ω, αυτή η διαίσθησή μου.
- Είχε και μάρτυρα? - Ναι. Τον Fabius Maximus.
Ω, τον πανούργο!
Είναι σαν μικρό παιδί. Πρέπει να είναι τόσο μυστήριος για όλα.
Δεν μπορούσε να βγει και να πει,
"Λίβια, μπορείς να έχεις τον Ιερατικό Ναό σου όταν πεθάνω."
Όχι. Πρέπει να με πειράζει. Πρέπει να με εκπλήσσει.
Τί αγαπητός άντρας είναι.
Πιστεύεις λοιπόν ότι η αλλαγή αυτή αφορά αυτό το πράγμα?
Φαίνεται πολύ πιθανό.
Ω, τί κρίμα που δεν μπορούμε να της ρίξουμε μια ματιά.
Μόνο εσύ κι εγώ - δύο γυναίκες μαζί - σε μια μικρούλα συνωμοσία.
Ναι, αυτό σίγουρα θα ηρεμούσε το μυαλό μας.
Μα έχει πάνω τη σφραγίδα του.
Ω, αυτό δεν είναι τίποτα.
Έχω το δικαίωμα χρήσης της σφραγίδας του. Το έχω χρόνια τώρα.
Πώς αλλιώς νομίζεις ότι υπογράφονται τα επίσημα έγγραφα όταν λείπει?
Μμμ?
Δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
Αλλά τότε, φυσικά, αυτό θα σήμαινε ότι σπάω τους όρκους μου.
Μα για έναν τόσο καλό σκοπό.
Και αν δούμε ότι η αλλαγή αφορά κάτι άλλο,
τότε, θα ένιωθα δεσμευμένη να βρω εγώ αυτά τα χρήματα.
Η Ρώμη χρωστάει τόσα πολλά στην Αγιότητα των Ιερειών.
Τί λες, αγαπητή μου?
Ααα! Ω, Montanus. Ω, βοήθησέ με, Montanus.
Κάτσε ακίνητος και άσε τις κρύες κομπρέσες να δουλέψουν.
Ω, ο πόνος είναι στην κοιλιά μου, ηλίθιε! Όχι στο κεφάλι μου.
Έλα, πιες αυτό.
Θα ηρεμήσει τον πόνο.
Είναι κόλαση εκεί μέσα.
Είναι το έλκος πάλι. Σε προειδοποίησα. Πολλή δουλειά και πολλές ανησυχίες.
- Θα ακολουθήσεις μια δίαιτα αν σου πω? - Ναι.
Να τρως μόνο γαλακτοκομικά και αυγά.
Και άσε τη δουλειά για λίγο αλλιώς δεν θα φέρω ευθύνη.
Όταν νιώσεις λίγο καλύτερα, πήγαινε διακοπές. Πήγαινε στο Capri ή κάπου.
Πλατσούρισε στη θάλασσα, πάρε λίγο καθαρό αέρα. Θα μιλήσω εγώ στην Κυρία Λίβια.
Είχα προαισθήματα. Προαισθήματα θανάτου.
- Όλοι έχουμε. - Όχι,όχι,όχι. Αυτό είναι σοβαρό.
Άκου, παλιόφιλε, θα σου πω.
2 εβδομάδες αφ'ότου γυρίσαμε ξέρεις από πού,
ήμουν στο Πεδίο του Άρεως κάνοντας μια σπονδή.
Μια μικρή τελετή. Θυμάσαι?
Θυμάμαι, αλλά δεν ήμουν εκεί.
Όχι? Λοιπόν κοντά, υπάρχει ένας ναός χτισμένος στη μνήμη του Μάρκου Αγρίππα.
- Ναι, το ξέρω. - Ένας αετός έκανε 5 κύκλους γύρω μου,
και μετά πήγε κι έκατσε πάνω στο "A" στο όνομα του Αγρίππα.
- Λοιπόν Καίσαρ... - Όχι, μη μου λες ψέματα.
Είναι ξεκάθαρο το νόημα.
Μου έλεγε ότι είχε έρθει η ώρα μου
κι ότι πρέπει να παραδώσω σε κάποιον με το όνομα του Αγρίππα.
- Τον Postumus? - Ποιόν άλλον?
- Συμβουλεύτηκες οιωνοσκόπο? - Όχι. Δεν χρειάζομαι οιωνοσκόπο.
Δεν είσαι και ειδικός στην ερμηνεία των οιωνών.
Τότε άκου αυτό.
Την επόμενη μέρα, κεραυνός έλιωσε το "Κ" στο όνομά μου σε ένα άγαλμα εκεί κοντά.
Χτύπησε το "Κ" από το "Καίσαρ". Παρακολουθείς? Τί σημαίνει το "Κ" (C στα αγγλικα απο το Caesar)?
- 100. - 100. Ακριβώς!
Η Λίβια το είδε. πήγε σε έναν οιωνοσκόπο για να βρει τί σημαίνει.
Δεν θα μου το έλεγε, αλλά της το έβγαλα με το ζόρι.
Σημαίνει ότι έχω μόνο 100 ημέρες ζωής.
Θα πεθάνω σε 100 ημέρες.
Ή εβδομάδες.
Ε?
Γιατί να μην είναι εβδομάδες?
Ή μήνες?
Γιατί να μην σημαίνει ότι θα ζήσεις μέχρι τα 100 σου?
- Πιστεύεις? - Γιατί όχι?
Ίσως πήγε σε λάθος οιωνοσκόπο.
Ίσως κοίταξε σε λάθος βιβλίο.
Κ-Κ-Καλημέρα, γιαγιά.
Η Μητέρα κι εγώ θα θέλαμε να μάθουμε
αν υπάρχει καμία α-α-αλλαγή στην υγεία του Αύγουστου.
Βελτιώνεται, πράγμα που δεν μπορώ να πω και για σένα.
Ε-Ε-Ευχαριστώ, γιαγιά. Είναι μ-μ-μεγάλη ανακούφιση.
Ναι.
Σε ευχαριστώ.
Είναι αλήθεια...?
Είναι αλήθεια ότι έγραψες ένα βιβλίο σχετικά
με τις θρησκευτικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αύγουστου?
Ν-Ν-Ναι, γιαγιά.
Σκοπεύεις να κάνεις μια δημόσια ανάγνωση?
- Ναι, γιαγιά. - Δεν θα κάνεις τέτοιο πράγμα.
Ό-Όχι, γιαγιά.
Δεν ήταν ιδέα μου. Ο Germanicus το πρότεινε πριν φύγει.
Δεν θα κάνεις περίγελο την οικογένειά μου.
Είμαι κ-κ-καλύτερα όταν κάνω πρόβα.
Το ίδιο και μια εκπαιδευμένη μαϊμού, αλλά ακόμη δείχνει και ακούγεται σαν μαϊμού.
Ναι, γιαγιά.
Αν το κεφάλι σου δεν σταματήσει να τινάζεται,
θα το κόψω και θα το βάλω σε ένα στύλο. Αυτό θα το στρώσει.
Ε-ε-ευχαριστώ, γιαγιά.
Ω, συγγν... Ω. συ... Συγγνώμη.
Άστο ήσυχο!
Αυτός ο εγγονός σου θα μπορούσε να καταστρέψει την Αυτοκρατορία...
απλά με το να περπατάει τριγύρω.
Ο Αύγουστος βελτιώνεται.
Πίνεις επειδή παραλίγο να πεθάνει ή επειδή δεν πέθανε?
- Είμαστε σαρκαστικοί, έτσι? - Απλά αναρωτιόμουν.
Ποτέ δεν ξέρω αν σε διαβάζω σωστά. Συμβαίνει κάτι?
Άλλαξε τη διαθήκη του.
Τί συμβαίνει - σου έφαγε τη γλώσσα η γάτα?
Σου κόπηκε η ανάσα, έτσι?
- Πώς το ξέρεις? - Είναι δουλειά μου να ξέρω.
- Σε ποιανού καλό βγήκε? - Σε ποιανού νομίζεις?
- Του Germanicus? - Χα!
Ήξερα ότι θα κάνεις λάθος.
Πρέπει να κουνιόμουν όταν σε γεννούσα.
Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν έκανες ποτέ κάτι τόσο φυσιολογικό όπως το να γεννήσεις.
Για καλό ποιανού άλλαξε τη διαθήκη του?
Του Postumus. Ποιού νόμιζες? Έκανε ένα ταξίδι στην Κορσική.
Δεν σου πέρασε από το μυαλό ότι θα μπορούσε να επισκεφθεί το θετό σου γιο?
- Γιατί θα έπρεπε? - Άλλαξε γνώμη γι'αυτόν.
Τί θα μπορούσε να τον κάνει να αλλάξει?
Τί ξέρει τώρα που δεν ήξερε τότε? Τί θα μπορούσε να ξέρει?
Τί υπάρχει για να ξέρει?
Είναι γέρος.Πώς να ξέρω γιατί άλλαξε γνώμη?
Το έκανε όμως, και τόσο το χειρότερο για σένα, μωρό μου,
αν δεν μπορώ να την ξαναλλάξω.
Λοιπον μην σκας για λογαριασμό μου! Το βαρέθηκα!
Οι Θεοί ξέρουν ότι έκανα το καλύτερο!
Ποτέ δεν με συμπάθησε. Ποτέ!
30 χρόνια του κάνω τα θελήματα!
Πολέμησα στα καταραμένα σύνορά του, μάζευα τους φόρους του!
Ποτέ δεν έβαλε το χέρι του στο δικό μου και να πει, "Σε ευχαριστώ."
"Τί θα έκανα χωρίς εσένα?"
Τώρα με στέλνει στο Illyricum χωρίς ούτε ένα αποχαιρετιστήριο δείπνο.
Ούτε ένα αντίο. Απλά ανέβα στο άλογό σου και καβάλα!
Ανάθεμά τον!
Αποσύρθηκα πριν και μπορώ να ξανά αποσυρθώ!
Να αφήσω τον πολύτιμο εγγονό του να κυβερνήσει την Αυτοκρατορία γι'αυτόν.
Με κούρασε μέχρι θανάτου!
- Πότε φεύγεις? - Πολύ σύντομα.
Δεν θα ταξίδευα τόσο γρήγορα, αν ήμουν στη θέση σου.
Γιατί όχι?
Δεν θα έχεις τόσο πολύ να γυρίσεις αν του συμβεί οτιδήποτε.
Απλά θα πήγαινα να δω τη μητέρα σου. Άκουσα ότι δεν είναι καλά.
Ήθελα να τα πούμε, αλλά σε κρατάω από τη δουλειά σου.
- Ό-όχι, αλήθεια. - Θα μείνω μόνο ένα λεπτό.
Είσαι κ-κ-καλύτερα τώρα?
Ξέρεις, έτσι νομίζω.
Να καθήσουμε για μια στιγμή?
Π-Παρακαλώ.
Με έβαλαν σε αυτή τη δίαιτα, ξέρεις, αλλά θεραπεύτηκα.
Ξέρεις πώς? Αρνήθηκα να φάω. Ω, λίγο γάλα και φρούτα.
Πήρα αυτή την αγελάδα και την αρμέγω μόνος μου.
Τα φρούτα τα μάζεψα από τον κήπο, έτσι ώστε να μην τα έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι,
εκτός από το δικό μου.
Ποτέ δεν ξέρεις τί μπαίνει στο φαγητό. Οι σκλάβοι είναι τόσο απρόσεκτοι.
Τέλοσπάντων, είμαι ακόμα εδώ.
Ναι. Φεύγω για διακοπές.
Πρώτα στο Capri και μετά στη Nola. Είμαι λίγο κουρασμένος.
Τί ευχάριστος κήπος που είναι αυτός. Δεν έχω ξαναέρθει ποτέ εδώ.
Κλαύδιε, έχεις καμιά αρρώστια?
Αρρώστια? Γιατί θα έπρεπε?
Ω, μπορούμε να είμαστε τόσο λάθος με τους ανθρώπους. Είχα άδικο για σένα.
Κρίνουμε πολύ από την εμφάνιση.
Εννοώ, η εμφάνισή σου είναι εναντίον σου. Το ξέρεις αυτό, έτσι?
Δίνεις σε όλους την εντύπωση ότι είσαι λίγο χαζός.
Αλλά δεν είσαι τόσο χαζός, έτσι?
Ελπίζω ό-όχι.
Ο Germanicus μου τα είπε όλα για σένα.
Είπε ότι ήσουν πιστός σε 3 πράγματα -
στους φίλους σου, τη Ρώμη και την αλήθεια.
Αυτό είναι ένα θαυμάσιο πράγμα να πει κανείς για κάποιον.
Θα ήμουν περήφανος αν το έλεγε κάποιος για μένα.
Ο αδερφός μου σε λατρεύει.
- Όχι. Αυτό νομίζεις? - Ναι. Μου το λέει συχνά.
Λοιπόν. Λοιπόν.
Είναι σπουδαίος άντρας, ξέρεις. Ένας εξαιρετικός Ρωμαίος στη καλύτερη παράδοση -
παρ'όλο που είναι λίγο Δημοκρατικός.
Τί νόμιζες? Ότι δεν ήξερα?
Είμαι κι εγώ Δημοκρατικός στην καρδιά. Το ξέρεις αυτό, έτσι?
Ποτέ δεν είχα πρόθεση να κυβερνήσω τόσο πολύ,
αλλά...δεν ξέρω, τα πράγματα απλά δεν πήγαν καλά.
Συνέχεια ήθελα να αποσυρθώ. Ο πατέρας σου ήθελε να αποσυρθώ.
Δεν ξέρω. Απλά δεν έγινε ποτέ.
Πολλά πράγματα καταλήγουν διαφορετικά απ'ότι θα ήλπιζες.
Πήγα στην Κορσική, ξέρεις, κι επισκέφθηκα ένα συγκεκριμένο νησί
και είδα ένα συγκεκριμένο άτομο.
Τίποτα απ'αυτά δεν θα είχε γίνει παρά μόνο για σένα. Ο Germanicus μου το είπε.
Τέλοσπάντων, όταν γύρισα, επισκέφθηκα τις Ιερές Παρθένες
κι έκανα μερικές αλλαγές σε ένα συγκεκριμένο έγγραφο εκεί.
Κανείς δεν ξέρει γι'αυτό - ούτε η γιαγιά σου - οπότε ούτε λέξη.
Ω, μπορείς να με ε-ε-εμπιστευτείς.
Ναι. Βλέπω τώρα ότι μπορώ.
Όταν γυρίσω, Θα ξαναμιλήσουμε. Θα μιλήσουμε πολλές φορές, ε?
Βρήκα άλλον ένα φίλο.
Ακόμη και στην ηλικία μου, ένας άντρας ανακαλύπτει ότι έχει φίλους που ούτε είχε ονειρευτεί.
Τί τύχη, Λίβια! Έχω φέρει Αφροδίτη 3 φορές στη σειρά!
Ελάτε, πληρώστε, όλοι σας!
Ω, τί τύχη, Λίβια! Δεν έχεις ξαναδεί τέτοιο...
Έλα να παίξεις. Κερδίζω μια περιουσία.
- Δεν πιστεύεις ότι είναι ώρα για ύπνο? - Ασφαλώς όχι.
Θα ξαναρχίσουμε. Μονά ή ζυγά?
- Μονά! Μονά! - Ζυγά!
Junius, εσύ δεν στοιχηματίζεις.
Καίσαρ, δεν έχω χρήματα. Τελείωσαν.
Αλήθεια? Έλα, πάρε μερικά από τα δικά μου.
- Μα μας έδωσες όλα τα χρήματα. - Είναι απλά ένα παιχνίδι.
Αλλά αν κερδίσουμε, τα κρατάμε και αν χάσουμε, τα δίνεις πίσω.
Ποιός παραπονιέται? Ελάτε, στοιχηματίστε.
- Montanus, τί έχεις. - Μονά, Καίσαρ.
Θα το μετανιώσεις. Έριχνα ζυγά όλη νύχτα.
- Ζυγά! - Μονά! Μονά!
Χα! Χα!
Τί σου είπα? Ελάτε, πληρώστε.
Ποιός στοιχημάτισε μονά? Ελάτε, μην κρύβεστε. Σας είδα!
Ω, τί βραδιά.
Ζυγά, συγκεντρώστε τα κέρδη σας. Μονά, πληρώστε.
- Τί συμβαίνει? - Δεν νιώθω καλά.
Πήγαινέ με στο δωμάτιό μου.
Όχι φαΐ! Ακούς?
Θα φάω σύκα από τον κήπο, τίποτα άλλο.
Τίποτα!
Και θα τα μαζέψω μόνος μου.
Τρελάθηκες? Σύκα από τον κήπο?
Δεν είναι τα έντερά σου χαλαρά ήδη? Πρέπει να σου δώσω φάρμακο.
Όχι! Ανάθεμά το! Τίποτα που να το έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι, ακούς?
Ούτε και της Λίβιας. Τίποτα.
Τίποτα.
Είναι πολύ άσχημη επίθεση.
Δε θα φάει προετοιμασμένη τροφή, καμία. Αυτές είναι οι οδηγίες του.
Μόνο σύκα από το δέντρο. Ίσως έχει δίκιο, δεν ξέρω.
- Θεραπεύτηκε ξανά στο παρελθόν. - Είπε κανένα λόγο?
Κανένα.
Δεν πρέπει να το έχει αγγίξει ανθρώπινο χέρι, ούτε το δικό σου.
Ίσως τελικά να έχει δίκιο
Άσχετα με το πόσες φορές τους το πει κανείς,
το προσωπικό της κουζίνας ποτέ δεν πλένει τα χέρια του αφού χρησιμοποιήσει την τουαλέτα.
Είναι πολύ άρρωστος για να πάει στη Ρώμη. Θα πρέπει να μείνει εδώ στη Nola για μερικές ημέρες.
Νιώθεις καλύτερα?
Ήρθε μια αντιπροσωπεία από τη Ρώμη.
Περιμένουν να σε δουν.
Είσαι φοβερός.
Έκανες τον εαυτό σου χειρότερα με όλα αυτά τα σύκα.
Ποτέ δεν άκουσα κάτι τόσο γελοίο.
Ήρθα σε αυτό το ταξίδι για να σε προσέχω,
και δεν θα αφήσεις εμένα ή κανέναν άλλο να σου μαγειρέψει.
Είναι πολύ ντροπιαστικό, ξέρεις.
Ο κόσμος μπορεί να νομίζει ότι προσπαθούμε να σε δηλητηριάσουμε.
Κάλεσα τον Τιβέριο.
Ευτυχώς, δεν ήταν πολύ μακριά. Θα είναι εδώ σύντομα.
Νόμιζα ότι θα ήθελες να τον δεις.
Και θα κάνει όλα όσα πρέπει να γίνουν.
Αυτό δεν κάνει πάντα?
Φυσικά... Εσείς οι δύο δεν βλεπόσασταν πάντα πρόσωπο με πρόσωπο.
Μα αυτό δεν ήταν απόλυτα δικό του λάθος, το ξέρεις, έτσι?
Πάντα είχατε μια τάση να υπερνικάτε ο ένας τον άλλο.
Στο έλεγα συχνά αυτό.
Τρωγόσασταν τόσο συχνά
που κανείς δεν ήξερε πού ήταν ή τί ήταν.
Θα έπρεπε να με ακούς περισσότερο.
Θα έπρεπε.
Το ξέρεις αυτό, έτσι?
Είχα πιο συχνά δίκιο απ'ότι εσύ, ξέρεις.
Αλλά επειδή ήμουν γυναίκα, με έσπρωχνες στο παρασκήνιο.
Ω, ναι...ναι, το έκανες.
Και οτιδήποτε ήθελα ήταν για σένα και τη Ρώμη.
Τίποτα από αυτά που έκανα δεν ήταν για μένα.
Τίποτα.
Μόνο για σένα...και για τη Ρώμη.
Όπως θα έπρεπε να κάνει μια Κλαυδιανή.
Ω, ναι, αγαπητέ μου. Είμαι Κλαυδιανή.
Νομίζω ότι τείνεις να το ξεχνάς κάπου κάπου.
Ποτέ δεν το έκανα όμως.
Όχι.
Ποτέ.
Όχι.
Πώς είναι?
Είναι νέκρος.
Ο Αύγουστος είναι νεκρός.
Θα σειστεί η γη.
Πρέπει να πάω να δω τους γερουσιαστές και τους συμβούλους από τη Ρώμη.
Μείνε μαζί του μέχρι να επιστρέψω.
Με την ευκαιρία...
μην αγγίξεις τα σύκα.
Ο Αύγουστος έπεσε σε βαθύ ύπνο.
Ήθελε να μείνει ξύπνιος μέχρι να επιστρέψει ο γιος μου
και τότε, ανακουφισμένος από την επιστροφή του, ξεκουράστηκε.
Δεν υπάρχει λόγος να περιμένετε εδώ.
Ελάτε ξανά αύριο.
Κάθε τόσο, θα κρεμάω δελτία στην πόρτα.
- Είστε ο Συνταγματάρχης Sejanus? - Ναι, Κυρία.
Ο γιος του Διοικητή της Φρουράς?
Ναι, Κυρία.
Ο πατέρας σου σε υπολογίζει πολύ.
Ελπίζω ότι δεν θα το βρείτε άδικο.
- Ξέρεις γιατί είσαι εδώ? - Ναι. Φεύγω αμέσως.
- Ωραία. - Κυρία.
Βάλτε πέτρες για έρμα. Θα το θάψουμε στη θάλασσα.
- Είστε ο Fabius Maximus? - Ναι. Ποιό είναι το μήνυμα?
Είναι εδώ.
Ας διαβαστεί η διαθήκη.
"Αυτή είναι η τελευταία επιθυμία και διαθήκη του Αύγουστου Καίσαρα,
"πρώην Gaius Octavius από την οικογένεια του Ιούλιου,
"γραμμένη την 3η Απριλίου
"την χρονιά των συμβούλων Lucius Plancus και Gaius Scillius.
"Αφού η μοχθηρή μοίρα μου στέρησε τους γιους μου,
"Gaius και Lucius,
"είναι τώρα η θέλησή μου ότι ο Tiberius Claudius Nero Caesar
"θα γίνει κληρονόμος μου στην πρώτη σειρά των δύο τρίτων της οικίας μου,
"και στο εναπομείναν τρίτο της πρώτης σειράς,
"είναι η θέλησή μου ότι η αγαπημένη μου γυναίκα Λίβια θα γίνει κληρονόμος μου..."
Περάστε.
"..και σε αναγνώριση της ισόβιας υπηρεσίας της
"θα πρέπει αν το επιτρέπει η Σύγκλητος να πάρει το όνομα..."
- Τί θέλεις? - Η Μ-μ-μ...
Πες το, αγόρι μου!
Η Μ-μ-μητέρα είπε να έρθω και να εκφράσω τα σ-σ-σ...
Συλλυπητήρια?
Συλλυπητήρια. Ναι, γιαγιά.
Είναι μια τ-τρομερή τραγωδία.
Πήγες στη Σύγκλητο?
Στα σκαλοπάτια. Δεν επιτρέπεται να μπω στη Σύγκλητο.
Όχι, ούτε εγώ. Δεν με αφήνουν επειδή είμαι γυναίκα
κι εσένα επειδή είσαι χαζός. Είναι περίεργο όταν το σκέφτεσαι.
Είναι γεμάτη από γριές γυναίκες και χαζούς!
Διάβασαν τη διαθήκη.
Αυτό πιστεύουν.
Ορίστε?
Πού κατέληξαν?
Ζήτησαν από το θείο Τ-Τιβέριο να πάρει τη θέση του Αύγουστου, αλλά αυτός αρνήθηκε.
Και στοιχηματίζω ότι του το ξαναζήτησαν, και στοιχηματίζω ότι είπε ναι.
- Ναι, είπε. - Τί κάνουν τώρα?
Συζητούν αν θα κάνουν Θεό τον Αύγουστο.
Συζητούν? Τί πιστεύεις?
Πιστεύω ότι θα έπρεπε. Πιστεύω ότι έχει προαναγγελθεί.
Αλήθεια? Και ποιος το προανείγγειλε?
Ο Δ-Δ-Δ-Δίας.
Ο Δίας, ε?
Πριν από 100 ημέρες, έλιωσε το "Κ" σε ένα από τα αγάλματα του Αύγουστου.
Και τί σημαίνει αυτό, ηλίθιε?
Αν βγάλεις το γράμμα "Κ" από το "Καίσαρ",
μένει η λέξη "αίσαρ", και στα Ετρουτσκικά, σημαίνει "θεός".
Αποκρυπτογραφούμε και Ετρουτσκικά τώρα, έτσι?
Ναι, γιαγιά. Τα μελετούσα.
Ω, χαζέ.
Αν ο Δίας ήθελε να μας μιλήσει,
δεν πιστεύεις ότι θα μας μιλούσε Λατινικά, και όχι Ετρουτσκικά?
Ποιο θα ήταν το νόημα? Δεν το είχες σκεφτεί αυτό, ε?
Ωστόσο, θα άφηνα ένα σημείωμα στον Τιβέριο, αν ήμουν στη θέση σου.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει όλες τις αμφιβολίες που θα μπορούσε να βρει.
Θα κάνουν τον Αύγουστο θ-θ-θεό?
Ω, ναι. Είναι Θεός.
Και το ίδιο θα είμαι κι εγώ μια μέρα, προφητεύω.
Και να άλλη μια προφητεία.
Αν ο Δίας λιώσει ποτέ το "Κ" από το όνομά σου,
αυτό που θα μείνει θα σημαίνει "κόπανος".
Γεια σου, Clau-Clau.
Εντάξει. Μπορείς να φύγεις τώρα.
Κακιά γυναίκα!
Κακία!
Να, τί είναι αυτό? Ε? Η Διαθήκη του Αύγουστου!
Την έκλεψες!
Η τελευταία του διαθήκη!
Το δηλητήριο είναι βασίλισσα!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Σταμάτα!
I, CLAUDIUS (πολυβραβευμένη σειρά του BBC, 1976)
KG version. All series size 10.7gb I.Claudius.x264.AC3.Rus.Eng.Pol.Subs.KinoLair
Μετάφραση: ? Συγχρονισμός & διορθώσεις: eladir